Momtrepreneur,  Voor mama,  Wonen & Leven,  Zwanger zijn

Zoekende naar de balans tussen werk en prive: ik nam ontslag.

Toen ik naar Ierland verhuisde greep ik de eerste baan aan die ik tegenkwam. Blijkbaar was het feit dat ik Nederlands spreek een geweldig iets, want de callcenter baantjes (met mooi salaris) lagen maar voor het oprapen. Ik besloot dat dit ‘tijdelijke baantje’ alleen voor de opstart zou zijn; ik zou vanzelf iets vinden dat paste bij mijn opleidingen en werk-denkniveau. Totdat er een felicitatiemail in mijn inbox kwam: ik werkte al 2 jaar bij Dell/EMC. Jippie! HELP! Ik zag mezelf al helemaal zitten. Nóg vijf jaar verder, de eerste grijze haren al op mijn hoofd, een bierbuik van hier tot Tokyo en 0.0 balans tussen werk en prive. Nah, dat moest anders.

Het was gewoon even fout gegaan. Kan gebeuren toch? Zonder dat ik het door had was de tijd als een gek voorbij gekropen. Ik was inmiddels een kilo of 10 aangekomen (van een actief leven naar iedere dag ingezakt op het kantoor zitten), had nog maar weinig energie en was op werkgebied eigenlijk super ongelukkig. Toen ook het onderwerp kinderen nog ten sprake kwam wist ik dat het tijd was voor verandering: ik moest en zou ontslag nemen en voor mezelf gaan werken.

Vakantiedagen opofferen voor een doktersbezoek: wat?!

Waarom voor mezelf? Ten eerste omdat ik het werken ‘voor een baas’ kotsbeu was. Vakantiedagen opofferen voor een doktersbezoek, ouderwets briefjes halen wanneer ik een griepje had dat langer dan 2 dagen bleef hangen en continu maar vechten tegen de godsgruwelijk irritante kantoorpolitiek. Helemaal niet fijn en helemaal niet mijn ding.

Grijze haren en een bierbuik van hier tot Tokyo

Maar toch moet ik eerlijk zeggen dat ik het echt nog wel even volgehouden had op dat kantoor, was het niet dat we over kindjes begonnen te praten. Mijn collega had twee jonge meisjes, en moest 5 nachtdiensten per week werken om de opvang te kunnen betalen. Om ook nog eens iets leuks te kunnen doen moest ze een bijbaantje zoeken. Het was een schat van een vrouw, maar helemaal gesloopt door het nachtwerken, de stress, de drukte en de continue financiele strijd. Ik kon mezelf niet voorstellen dat ik er over een jaar ook zo bij zou zitten. Nóg vijf jaar verder, de eerste grijze haren al op mijn hoofd, een bierbuik van hier tot Tokyo en 0.0 balans tussen werk en prive. Nah, dat moest anders.

Van side-hustle tot fulltime zzp’er

Dus ging ik aan het werk. Mijn opleidingen in business, marketing en reclame gaven me eigenlijk alle skills die ik nodig had, en voordat ik het wist had ik mijn eerste klanten als echte ‘freelance copywriter en storyteller’ al te pakken. Ik gaf me op voor iedere nachtdienst die er maar ter beschikking kwam: die nachten waren namelijk ideaal om aan mijn toekomstige carriere als freelancer te werken.

Over een half jaar hebben we onze kleine man hier, geef ik online trainingen en organiseer ik toffe workations naar Ierland. Ambities genoeg.

Nog geen 3 maanden later nam ik het besluit: ik nam ontslag en begon voor mezelf. Ik werkte met een Chromebook (want die zijn lekker goedkoop) aan de keukentafel – het bureau en de bureaustoel kwamen pas toen m’n kont pijn begon te doen. Na een half jaar voor mezelf gewerkt te hebben wist ik dat het de juiste keuze was geweest: de nieuwe opdrachtgevers blijven komen en ik had eindelijk de vrijheid die ik al zo lang zocht.

myra kokke freelance copywriter en storyteller

De ultieme balans tussen werk en prive

We zijn nu inmiddels bijna 2 jaar verder. De keukentafel heeft plaats gemaakt voor een heus thuiskantoor. Mijn stiefdochter heeft nu altijd iemand om haar verhaal bij kwijt te kunnen als ze thuiskomt, en over opvang voor die kleine man in mijn buik hoef ik me geen zorgen te maken. Niet alleen blijft mijn freelancing goed lopen, ik heb ook alle vrijheid om ideeen, ambities en dromen na te jagen: zonder eerst om toestemming te hoeven vragen. Zo heb ik een half jaar geleden het platform Le Moustache opgericht om ook andere ambitieuze ondernemers to-be richting een leven van (financiele) vrijheid te helpen, en hoop ik over een half jaar allerlei online trainingen te geven en toffe workations naar Ierland te kunnen organiseren.

Ambities genoeg, en alle vrijheid om deze na te jagen. Het enige nadeel? Het gebrek aan zwangerschapsverlof. Ik zal tot aan de due-date met een laptop op schoot ‘moeten’ blijven zitten. Ach, als dat het ergste is…

Wat hebben jullie geregeld om de balans tussen werk en prive gezond te kunnen houden? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge