Binnen drie maanden €20.000 sparen, belastingen betalen, een huis kopen én een baby uitpersen. Sorry, maar mijn zwangerschapsbrein trekt het even niet meer.

Binnen drie maanden €20.000 sparen, belastingen betalen, een huis kopen én een baby uitpersen. Sorry, maar mijn zwangerschapsbrein trekt het even niet meer.

Ik heb eigenlijk nog nooit echte stress ervaren. Hoe meer druk er op de ketel zet, hoe meer energie ik normaal krijg. Maar nu ben ik zwanger en blijken mijn hersenen echt wel wat anders te functioneren dan normaal. Daarnaast moeten we binnen drie maanden een flink bedrag (lees: duuuuizenden) aan belastingen betalen, met spoed een hypotheek regelen en daarnaast ‘even’ een baby uit mijn vagina persen. Sorry hoor, maar ik heb het er wel even mee gehad.

Een half jaar geleden stond ik in de keuken te dansen met een positieve zwangerschapstest in mijn hand. Man wat was ik blij: we kregen een kindje! Hoewel ik iedere week wel een paar kleine paniekaanvallen kreeg (is dat nu bloed, of gewoon afscheiding?!) is alles geweldig fijn, goed en vlot verlopen. We zijn inmiddels al zo’n 6 maanden verder, en tot nu toe was er nog geen sprake van hormonen, driftbuien of stemmingswisselen. Maar toen kwam de eigenaresse van onze huurwoning op visite: ook zij had nieuws.

Een huis kopen of op straat

Toen ze mijn inmiddels flinke babybuik zag kreeg ze even tranen in haar ogen. Ook zij had namelijk nieuws: rond de kerst dit jaar willen ze het huis op de markt zetten en verkopen. Rond de kerst… Dat is het moment waarop onze kleine man op de wereld komt. Normaal zou je misschien zeggen ‘ach, dan zoek je toch een andere huurwoning?’ maar dat is hier in Ierland even wat lastiger. Er is een flinke huizencrisis en er staan tientallen gezinnen op straat. Daarnaast is het feit dat je een baby verwacht hier niet positief: het is juist een reden voor woningeigenaren om je niet in hun woning te laten verblijven. Onze kansen op het vinden van een huurwoning zijn dus nihil.

Onze koop-plannen werden ineens onder een flinke tijdsdruk gezet.

Gelukkig kunnen we het goed met de eigenaresse van deze woning vinden, en zou ze het dus erg fijn vinden als wij de woning zouden willen kopen. Nou, dat willen we wel – maar onze plannen waren om dit in juni 2020 te doen. Na flink overleg wilde ze toch echt niet zo lang wachten en hadden we twee keuzes: of zo snel mogelijk een hypotheek geregeld krijgen, of op zoek naar een huurwoning. Gezien optie twee zo goed als onmogelijk is, zijn we voor optie één gegaan – we wilden uiteindelijk toch wel heel graag gaan kopen.

Een hypotheek aanvragen als zzp’er: makkelijk is anders

En hoewel dat erg leuk klinkt is dat hier toch wat lastiger. Net als in Nederland is het ook hier in Ierland lastiger om een hypotheek te krijgen wanneer je als zelfstandig ondernemer werkt. Daarnaast moet je hier standaard minimaal tien procent van het hypotheekbedrag zelf inleggen. Geen geld? Geen hypotheek. Toch waren we niet bang, gingen we er vol positieviteit voor staan en gingen we aan de slag.

En toen kwam mijn accountant met nieuws

Totdat mijn accountant met nieuws kwam. Ze liep een tijdje achter op mijn papieren, maar ik ging er in goed vertrouwen vanuit dat ze mijn zaken wel op orde had. Maar dit was blijkbaar niet het geval. Nog geen drie dagen nadat onze huurbaas ons het (eigenlijk wel ontzettend leuke) nieuws had verteld, kwam mijn accountant terug met een ongelooflijk hoog bedrag dat ik binnen 2 maanden aan belastingen zou moeten gaan betalen. Hoewel we gelukkig een spaarpotje opzij hadden gezet, betekende dit ook dat onze 10% aanbetaling meteen de deur uit vloog.

En daar ging al ons spaargeld en dus ook onze aanbetaling.

Depressiviteit en tranen met tuiten

Ik denk dat het dat moment was dat ik er even helemaal klaar mee was en dat de hormonen, mijn hersenen of wat het dan ook was even helemaal op tilt sloegen. Hoe gingen we in hemelsnaam de belastingen betalen, een aanbetaling voor een hypotheek bij elkaar sparen, een hypotheek aanvragen én een baby krijgen: binnen het tijdsbestek van 3 maanden?! Hoewel een benauwende situatie als dit mij normaal ontzettend veel energie en joie de vivre zou geven, gaf het me nu even iets anders: een depressief gevoel en tranen die maar niet wilde stoppen met rollen.

En ook onze puberende tienerdochter kwam thuis

Ondertussen kwam ook Borko’s 15-jarige dochter weer thuis van vakantie. Een geweldig lieve schat, maar een tiener. Een tiener met een verleden, een niet zo fijne relatie met haar eigen moeder en daarnaast de ‘gewone’ tienerdingen. Een inmiddels 15-jarige schat die vorig jaar zo ontzettend stoer was om naar Ierland te verhuizen, en die nu even geconfronteert wordt met het feit dat papa een nieuw kindje krijgt met zijn nieuwe vrouw. En hoewel het opzich allemaal prima verloopt en we het allemaal super fijn met elkaar hebben, brengt het wel de nodige scenario’s met zich mee. Scenario’s die mijn zwangere brein op dit moment even wat minder goed aan lijkt te kunnen.

En toch komen we er wel uit

Het is op zo’n moment dat ik zo ongelooflijk blij ben met Borko, die mij op alle mogelijke manieren probeert te helpen en ontzien. Ik wilde me gewoon kunnen focussen op mijn nieuwe bedrijfje, het zwanger zijn, het genieten en mezelf gelukkig voelen – en dat heeft hij mogelijk gemaakt. Na een week volop tranen en stress (en ja, ook stemmingswisselingen en woedingsuitbarstingen) kwam ik weer tot mezelf. Ik bood mijn excuses aan aan Borko (sorry, stress is nieuw voor me en ik weet nog niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan), vond mijn go-getter vibe terug en we gingen samen aan de slag.

Het zou ons zomaar eens kunnen gaan lukken…

Inmiddels zijn bijna alle belastingen betaald, hebben we alweer best wat kunnen sparen, zijn bijna alle papieren op orde en kunnen we volgende maand officieel onze eerste hypotheekaanvraag doen. Als het allemaal lukt, hebben we daarna nog 2 maanden om ons voor te bereiden op de komst van onze kleine man.

Het zou ons zomaar eens kunnen gaan lukken…



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge